Hoi, ik ben Laura.

En dit is mijn verhaal.
Mijn reis - en de kracht die daaruit is ontstaan.

Mijn leven is op z’n zachtst gezegd een reis geweest.
Eentje waarin het Leven vaak intens voelde. Overweldigend. Veel. 

Er was altijd een diep innerlijk besef in mij… dat er méér moest zijn.
Iets diepers. Iets puurder. Een energetische eenheid van liefde, wijsheid, herinnering, zonder geweld of oordeel.

Maar ik kon het niet altijd grijpen. Niet altijd benoemen.
En de vaardigheden en kennis om ermee te leren werken had ik al helemaal niet.

Al van jongs af aan voelde ik dat ik anders was.
Gevoelig. Naar binnen gekeerd. Met een innerlijke wereld die diep en intens was. 

Dat ik geboren ben in dit leven met een verbinding naar een andere dimensie was mij al snel duidelijk. Ik wist veel over mensen, zonder dat ik daar moeite voor deed. Over hun processen, hun pijn, hun verlangens. Alsof er informatie door me heen kwam - niet bedacht, maar ontvangen.

Vanuit iets groters. Het kwantumveld. God of het goddelijke. Het universum of de bron. De ultieme synchroniteit. Of gewoon.. Het Leven zelf.

Mijn ware zelf werd overstemd met: angst, onzekerheid, slaapproblemen, zelfverloochening, mezelf verliezen, me anders voelen, niet weten hoe ik hier - op deze aarde - moest ZIJN.

Ik wist niet hoe ik er allemaal mee moest leven en hoe ik prioriteit kon geven aan mijn eigen innerlijke wereld en proces. Dus ging ik er maar tegen leven.

En probeerde mijzelf te persen in het stramien waarvan je wordt geacht te volgen als je wordt geboren.

Maar wat niet past, gaat wringen.
Wat wringt, gaat scheuren.

Ik denk dat niemand écht wist hoe ik me werkelijk voelde. En misschien ik zelf ook niet. 

De roep om naar een andere wereld te gaan, was er soms ook. En dat uitte zich op bijzondere manieren:

Van de hele dag dagdromen, naar dissociëren, naar negeren, naar pushen, naar pleasen, naar compleet identiteitsloos te zijn, naar zelfs fantaseren over sterven en hopelijk een nieuw leven te mogen starten waarin ik het dan maar hopelijk beter zou doen- I have been there.

Ik kwam bijna 9 jaar geleden op een punt wat alles aan mij bevestigde:

Er is meer. Het IS er al.

Ik kan dit niet meer. En ik wil ook niet meer - hoe ik het deed.

In 2017 werd mijn lieve dochter - twee maanden te vroeg - geboren. Tijdens een hele zware bevalling heb ik een bijna doodervaring gehad en ben ik een moment uit mijn lichaam gegaan.

Ik zag het mooiste licht, een uniformiteit van de mooiste gevoelens, een gedragenheid als nooit te voren en een plek waar geen lineaire tijd, verdriet, pijn of stress bestaat. Het was de hoogste liefde en hoogste staat van vrijheid - al blijft het moeilijk om er een menselijke beschrijving - in woord - aan te geven.

Ik wist ook; als ik naar het licht ga - dan kom ik niet meer terug. De aantrekkingskracht was buitenaards groot. Ik voelde hoe ik naar het licht getrokken werd - totdat ik mijzelf hoorde zeggen: nee, mijn tijd zit er niet op - ik wil bij mijn man en kind zijn - ik ga terug en ik ga het DOEN.

Ik kwam weer bij en heb het gered. Samen met mijn kindje in de couveuse - en ik in een ziekenhuisbed - heb ik gestreden.

Little did I know dat het Leven daarna ook helemaal niet zo vervullend en spiritueel zou zijn.

Ik kreeg de meest moeilijke situaties, mensen en processen op mijn pad - waarin mijn bestaansrecht altijd teniet werd gedaan. Ik weet nu dat dit allemaal mogelijkheden waren om in te stappen in mijn nieuwe potentieel en persoonlijke revolutie. Maar omdat de veiligheid en vaardigheden ontbraken, bleef het diffuus en nooit doorslaggevend.

Totdat ik in mijn nabije omgeving wéér werd geconfronteerd met de terugkerende cyclus die altijd door mijn leven bewoog: geboorte - leven - sterven - wedergeboorte.

Het niet-meer-weten en voor de zoveelste keer ergens energetisch in doodgaan, werd mijn opening.

Mijn antwoorden vond ik niet meer buiten mezelf. Niet in het boos worden op de ander - of het andere. Niet in het controleren van de uitkomst zodat mijn probleem ogenschijnlijk verdween. Niet in maskeren en daarmee hopen dat het mettertijd wel goed zou komen.

Ik vond ze in stilte.
In de lagen van bewustzijn die ik eerder niet kon begrijpen,
maar wel kon voelen.

Waar ik jarenlang naar zocht en verlangde kon ik maar op één plek vinden: in mezelf - in verbinding met de bron, in de afdaling, in afstemming, in reguleren, in durven doen zonder garantie.

Vanuit innerlijk weten leerde ik:

• Ik ben de creator van mijn mooiste leven.
• Ik kan door meer bewustzijn meer keuzevrijheid ervaren.
• En vanuit die keuzevrijheid bereik ik geluk, liefde en overvloed - ook als dat ergens afscheid in betekent.

Velden van wijsheid openden zich.
Andere energetische werkelijkheden zijn ER - ver voorbij de plek waar onze aardse struggles ontstaan.

En daar begon ik iets te begrijpen wat alles veranderde:

Dat heling geen rechte lijn is.
Dat je niet “klaar” bent.
Dat je niet uit een cirkel stapt door harder te werken aan jezelf.

Maar dat het leven beweegt in spiralen.
En dat de weg vooruit… eerst naar binnen gaat.

Ik leerde opnieuw luisteren.
Niet naar de ruis van mijn hoofd - maar naar iets diepers.

Want mijn hoofd… dat kende ik wel. Die kon analyseren, verklaren, begrijpen.

Maar tegelijkertijd kon het me ook volledig overnemen.
Me laten twijfelen. Me laten draaien in cirkels.

En daar ontstond iets nieuws:

Rust.
Richting.
Soevereiniteit.

Langzaam verschoof mijn realiteit.

Ik ging niet langer doen wat ik altijd deed, maar wat resoneerde. Wat klopte - zelfs als het spannend of onlogisch voelde.

Ik begon te bewegen vanuit aanwezigheid.
Vanuit bewustzijn.
Vanuit verbinding met iets groters dan ik.

Ik leerde navigeren in verschillende lagen van bewustzijn -
wat sommigen 4D en 5D noemen - maar ik verloor nooit het belangrijkste uit het oog:

Dat het werk hier gebeurt.
In het dagelijkse leven. In het 3D.

In hoe je kiest.
Hoe je reageert.
Hoe je jezelf draagt in elk moment.

Vandaag de dag ervaar ik het leven als een multidimensionaal veld.
Een web van keuzes, energie, tijdlijnen en oneindige mogelijkheden.

En ergens in die wirwar heb ik geleerd te navigeren.

Niet door controle.
Maar door co-creatie. Te leiden in plaats van lijden.

Niet door te zoeken naar "iets"… maar door te beseffen dat ík de bron ben waaruit ik eindeloos kan putten.

En dat is precies waar ik anderen in begeleid.

Want de mensen die bij mij komen, voelen diep vanbinnen dat er meer is.

Ze willen losbreken van de waan van de dag.
Van het constante denken.
Van het gevoel zichzelf kwijt te zijn in patronen en coping.

Ze leven vaak neutraal, onzichtbaar… terwijl er vanbinnen iets nieuws wil ontstaan.

Ze willen wel, maar missen de helpende kaders die je nieuw denk- en voel framework geven die je ophevelen. Dat bied ik.

Ik heb mij meester gemaakt in andere methoden dan ik bij een psycholoog en psychiater vond en er ging LETTERLIJK een wereld voor mij open.

Mijn intuïtie, zielswijsheid en innerlijk weten kwamen terug.

Mijn draagkracht en tolerantie zijn mijlenver vooruit gegaan. Ik voel me sindsdien altijd stabiel en gedragen - ook als het moeilijk is. 

Ik kon weer:

• Grenzen aangeven - en genieten van de ruimte die daarbij vrijkomt
• Voor mezelf opkomen
• Hardop dromen en hiernaar handelen
• Mijn mening geven, ook als dat de ander oncomfortabel maakt
• Loslaten - omdat ik kan doorvoelen en de onderliggende boodschap kan kristalliseren
• Vertrouwen - zonder vooraf concreet resultaat te hebben
• Ontvangen - in plaats van het steeds maar moeten bedenken

Ik leerde te werken met het Leven en het veld waar we allemaal vandaan komen.

Ik begeleid je in het terugkeren naar wie jij in essentie bent.

In het bewegen van forceren naar flow.
Van zoeken naar zijn.
Van afhankelijkheid naar innerlijke onafhankelijkheid.

Zodat je niet langer blijft hangen in begrijpen… maar leert dragen.

Zodat je energie, emoties, intuïtie en keuzes congruent worden. En je vanuit daar je eigen leven vormgeeft.

Niet het perfecte leven. Maar jouw leven.

Met rust.
Met richting.
Met soevereiniteit.

Via Studio Serenity creëer ik een safe space waarin je dit proces veilig, harmonieus en diepgaand kunt aangaan.

Waar je leert werken met het Leven, in plaats van ertegen.

Waar niet-weten geen blokkade is, maar een ingang.

Waar je niet hoeft te fixen… maar je mag verwonderen met een open hart.

Waar je de verbinding herstelt met andere velden dan alleen je mind.

Misschien zit je ook in een fase waarin je je voelt zoals ik mij lang heb gevoeld.

Je verlangt naar iets diepers.

Je hebt al veel gedaan op het gebied van reflectie en persoonlijke ontwikkeling - zonder duurzaam resultaat.

Je weet dat zingeving, stabiliteit en vervulling een inside job zijn; maar hoe kom je daar?

Dit hele besef is al waar jouw nieuwe beweging begint.

Je bent welkom. 🌿
Precies waar je nu bent.

Ik loop een stukje met je mee.

Liefs, Laura

Mag ik je helpen?